داشتم قدری وبگردی می کردم. در یکی از وبلاگ ها به نام زیر تیغ که متعلق به ناشا میرفتاح است با مطلب جالبی برخورد کردم که خواندش خالی از لطف نبود و نیست. این مطلب مربوط به جوابیه "کانون نویسندگان ایران" به "محمد قوچانی" می شود. گویا قوچانی که حالا سردبیر هفته نامه "شهروند امروز" است در یکی از شماره های هفته نامه خود تحلیلی در باب فعالیت های کانون نویسندگان نوشته و آنها را به ایدئولوژیک بودن متهم کرده و نیز از اینکه در مرگ "قیصرامین پور" بیانیه ای صادر نکرده اند، گلایه کرده است.
برای من کانون نویسندگان همیشه مظهر آزادی خواهی روشنفکران ایران بوده و هست و نمی توانم باور کنم که این کانون و بزرگانی همچون هوشنگ گلشیری، احمد شاملو، جلال آل احمد و صد ها انسان وارسته دیگر که بردن نامشان نیاز به زمانی دراز دارد کاری را بی دلیل انجام داده باشند و یا اینکه از پس تمام این اندیشه های بزرگ و بسیط که دور همدیگر جمع شده اند بخواهند خود را محصور حرکت های ایدئولوژیک بکنند!؟ با این همه هنوز حیرانم از فردی چون محمد قوچانی که در این سال ها داعیه سردبیری روزنامه هایی را داشته و دارد که خود را همگام با روشنفکران جامعه می دانند، چرا به کانون نویسندگان که بی شک نمادی برای آزادی خواهی جامعه روشنفکری ایران است، اینگونه تاخته است. شاید هم فقط یک گاف بزرگ مطبوعاتی باشد و یا شاید ....!؟
