حالا بعد از اينكه وبلاگ قبلي من رو با عنوان دست نوشته ها فيلتر كردن به دلايلي كه نمي دونم و احتمالا هيچ گاه نخواهم دانست ، تصميم گرفتم تا وبلاگ نويسي رو با آدرس جديد يعني "لبخند ژوكند"همزمان با آغاز سال جديد شمسي از سر بگيرم. اينكه چرا لبخند ژوكند به هزار و يك دليل از جمله اينكه بسياري از عناويني رو كه در ذهنم بود قبلا در بلاگفا ثبت شده بودند و شايد به نوعي مجبور به انتخاب اين آدرس شدم و هزار دليل ديگر هم باشد براي بعد..... اما چند نكته از يك سال و اندي وبلاگ نويسي به دست آوردم كه شايد به عنوان مطلع كلام بد نباشد:
۱ـ بعد از فيلتر شدن وبلاگم، تصميم داشتم تا متني در اعتراض به اين حركت بنويسم. اما واقعا نمي دانستم خطاب آن به چه كسي يا چه ارگاني بايد باشد. از هر ديگران هم كه پرسيدم، آنها هم بي اطلاع بودند!؟بنابراين و با توجه به بي فايده بودن اصل كار از اين تصميم منصرف شدم. شايد براي وقتي ديگر.....(البته از حق نگذريم فيلتر شدن وبلاگم كمي هم براي من جاي اميدواري داشت چون حس كردم بالاخره يك نفر هم وبلاگ ما را مي خواند!؟
)
۲ـ حالا پس از گذشت اين مدت احساس مي كنم كه وبلاگ و وبلاگ نويسي بيش از آنچه فكر مي كردم تاثير گذار است. همين كه چند نفر پيدا مي شوند و مطالب آدم رو مي خوانند و گاهي نظر مي دهند، به انسان حس "بودن" دست مي دهد. ارتباطاتي كه از طريق وبلاگ نويسي به دست مي آيد فوق العاده است و چيز هاي ديگر كه گفتنش در اين مقال زياده گويي خواهد شد. اما از همين جا از همه دعوت ميكنم تا وبلاگ بنويسند به خصوص دوستاني كه در عرصه هاي اجتماعي و فرهنگي فعاليت دارند. گاهي تاسف مي خورم كه چرا فلان آدم با آن انديشه هاي بزرگ از يك وبلاگ نويسي ساده پرهيز مي كند و اين فرصت را از ديگران مي گيرد كه از انديشه هاي او مطلع گردند. پس بياييد همه را به وبلاگ نويسي دعوت كنيم(اين يك پيشنهاد دوستانه است)
۳ ـ نوشتن هميشه (حداقل براي من) سرشار از يك حس زيباست. وقتي مي نويسم گاهي خيلي به چنيش كلمات در كنار يكديگر نمي انديشم تنها به بيان يك حس يا يك .... فكر مي كنم و مطمئن هستم اگر هم نوشته هايم به هيچ دردي نخورد اما روزگاري ممكن است نگارش يك جمله با اتفاقي بزرگ همراه گردد. (خدا را چه ديدي شايد ما هم يك روز از وبلاگ نويسي، رييس جمهور شديم، آن وقت مثل زماني كه نوشتند از شهرداري تا شهرياري مي نويسند از وبلاگ نويسي تا ..... 
)
فكر مي كنم براي شروع كافي باشد. در ضمن از تمامي دوستاني كه در اين مدت به من سر زدند، نظر دادند و لطف كردن لينك وبلاگ مرا در وبلاگ هاي شان گذاشتند تشكر مي كنم. اگر از ما بيزار نشده ايد و زحمتي نيست از دوستان عزيزم مي خواهم تا لينك وبلاگ قبلي مرا با اين آدرس جديد عوض كنيد. اگر با اسم شخصي خودم لينك بدهيد شايد بهتر باشد، چون آدرس كمي مجهول الهويه است.
راستي اميدوارم سال خوبي داشته باشيد. فكر مي كنم بهترين عيدي براي بسياري از فعالان جامعه مدني و خيلي هاي ديگر آزادي محبوبه عباسقلي زاده و شادي صدر بود. هر كجا هستند به سلامت باشند.
شايد اين چند سطر هم بماند يادگاري......
